De smaak van… genoeg! 1-2023

Posted by on jan 8, 2023 in Alles, De Smaak van Stel... Blog | No Comments

 

Het bedenken van een nieuw jaarwoord begint voor mij vaak al rond de zomervakantie. Dan mijmer ik vaker, staar naar de wolken (liefst vanuit een hangmat) en is er meer ruimte tot contemplatie. Soms komt dan heel helder iets door waar ik naartoe wil, andere jaren koos ik een woord om te kijken wat het voor me zou doen. 2022 had ik Zeven gekozen. Ik ben 49 geworden (7×7), en dit zou de fase van Het overzicht worden. En overzicht krijg ik inderdaad steeds meer. Alsof ik wat vaker uitzoom en boven een situatie hang, en daardoor van een afstand kan kijken of die situatie/deze mensen/mijn gedrag mij nog dienen?

Als ik een overzicht maak wat er dit jaar gebeurd is, is dat ook verhelderend:

  • ik kreeg corona, en pittig ook. Hoe fijn om te merken dat mijn lijf het zelf aankon.
  • Toos stopte met werken. Ook weer een loslaten en wennen aan een nieuwe situatie.
  • mijn dochter stopte met haar studie en ging uit huis. Dit bleek helend voor allemaal.
  • mijn zoon moest ineens  naar het ziekenhuis en bleek een astma-aanval te hebben.
  • ik kreeg weer corona. 
  • dochterlief ging weer verhuizen, nu verder weg.

Als zeven het werkwoord is om het kaf van het koren te scheiden, dan is me wel duidelijk geworden dat het fijn is om het mooie gezeefde resultaat over te houden, maar zonder dat kaf was het niet zo mooi geweest. Soort van “Zonder wrijving geen glans”. Net als een rups die zich ontpopt en daarbij niet geholpen moet worden, want het bloed moet naar de vleugels gepompt worden en door die worsteling kan hij daarna vliegen. Hulp hierbij betekent dat hij weliswaar makkelijker ontpopt, maar daarna niet geholpen bleek! En achteraf merk ik ook dat door de moeilijke periodes wel duidelijk wordt wat ik wil. En er is genoeg om te willen en wensen. Maar dat is het hem nu juist; het is ook genoeg!

Dus dat wordt hem, mijn nieuwe woord; Genoeg. 

Ik heb genoeg, wil duurzamer aanschaffen en vooral ook wegdoen.

Er is genoeg, dus ik hoef niet te hamsteren.

Maar vooral: Ik. Ben. Genoeg.

Wanneer ik achter dit woord kwam? Toen ik in Carre naar Wende Snijders’ nieuwe show De wildernis ging. Zij had drie dagen en nachten zonder ook maar iets op een berg gezeten als ritueel om na te denken over wat ze wilde. Uitzeven. Kijken naar wat je nog dient, en waar je genoeg van hebt. Ze zong, en liet ons meezingen: “Het is goed. Het is genoeg. Ik ben meer dan goed genoeg.” Dat was mooi. Maar ook daar kwam ik er achter dat sommige dingen gewoon te heftig voor mij zijn: flitslichten, keiharde bassen en een hoog tempo. Die drie korte zinnetjes waren al genoeg voor mij. Ik heb maar heel weinig nodig om te voelen en ervaren, en dat is genoeg. 

Grappig dat ik me ineens herinner hoe ik een jaar of 15 geleden al bedacht dat ik geen topmoeder hoefde te zijn, maar tevreden was als ‘goedgenoegmoeder’. En in mijn werk als docent ook niet blij was met het goed-beter-best streven. Dan zei ik niet meer bij een toets “doe je best”, maar “doe je goed, dat is genoeg”.

Ik ben weer benieuwd hoe dit woord voor/door mij gaat werken komend jaar. Waar heb jij genoeg van, en waar kun je geen genoeg van krijgen? Ik heb besloten om eens te kijken of het werkt om dit schrijven om de maand te doen, of dat genoeg is? 

Ik wens je een mooi nieuw jaar toe, en niet de beste wensen, maar de goedgenoegwensen!  

Groet,

 

S.tel

 

 

 

 

 

(Hier nog aan het herstellen maar nu weer beter, eehh, goed genoeg!)

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.